بزرگترین بانک مقالات علمی .:. انجمن سهند

هوالله

با سلام و تبريك پيشاپيش عيدي كهن ...

با عرض پوزش سرور ما دچار مشكل شده بود البته مشكل كه چه عرض كنم زيرابشو زدند

متاشفانه www.myopera.com سرور ما بود كه فيلتر شد و نمي دونيم چرا!!!!!!!!!!!

خوب اين سرور جديدمون http://azarteam.com/ كه با اين وضع فيلتر نشده بهتره و ما نهفيلتريم بهتره ( فيلتر هم  شديم هزار در صد بي گناهيم ... ) بازم شرمنده ما تقصير سازمان فناوري و غيرشو رو بر گردن مي گيريم .

ديگه بهتره چيزي نگم كه زبون سرخ(تراختور) سر سبز مي دهد بر باد پس فينيش!!! 

                                                        ارادتمند شما نوروزي

  اگر جه بسياري از فيزيکدانان قرن 19 ميلادي مانند فارادي، بر پايه علم شيمي و پديده هاي مشاهده شده در الکتروليز متقاعد شده بودند  که جريان الکتريکي شامل شاري از ذرات باردار است ، اما هنوز طبيعت اين بارها معلوم نشده بود. حتي براي اين مسأله ابتدايي که بار ذرات مثبت بود يا منفي جواب دقيقي وجود نداشت.پاسخ  اين سوالها و همچنين چگونگي ساختار اوليه مواد  بايک سري  آزمايشات   معلوم شد که آغاز  آنها  بررسي تخليه الکتريکي در لامپهاي خلع بود. با گذشت زمان مجموعه اي از اکتشافات انجام شد که منجر به انقلاب تکنولوژيکي در قرن بيستم شد.

بسياري از ما تاكنون نام VOIP¹ را شنيده‌ايم اما اين فناوري چيست؟ VOIP يا پروتكل صوت روي اينترنت، روشي جهت تبديل سيگنال‌هاي صوتي آنالوگي كه شما در يك مكالمه تلفني عادي مي‌شنويد به داده‌هاي ديجيتالي است كه قادر هستند تا به وسيله شبكه اينترنت به هر كجا منتقل شوند. VOIP مي‌تواند يك اتصال استاندارد اينترنتي را به روشي براي برقراري يك تماس كم هزينه تلفني تبديل كند. اين فناوري امروزه تحول بزرگي را در دنياي سامانه‌‌هاي تلفني پديد آورده است.

سامانه استاندارد تلفن: سوئيچ مداري

کمدي رومانتيک 500 روز سامر داستان آشنائي مرد جواني است با دختر زيبائي که از او بدش نمي آيد اما زياد هم عاشق او نيست. جوزف گوردن لويت، بازيگر نقش تام، راوي داستان، مي گويد فيلم، خاطرات اين مرد جوان است از اين عشق. آشنائي آنها و عشق تام به سامر 500 روز به طول مي انجامد، هر چند معني عشق براي شخصيت سامر معلوم نيست.

زوئي دشانل مي گويد شخصيت سامر دختري است که واقعا نمي داند عشق چيست و به خودش اجازه نمي دهد که دل ببندد به چيزي که ممکن است خيالي باشد.

کارگردان: محمدرضا هنرمند

بازيگران: پرویز پرستویی (در نقش اكبر)، فاطمه معتمدآریا (در نقش مینو)، مهراوه شريفي‌نيا، مليكا شريفي‌نيا، سید مهرداد ضیایی (در نقش برادر مینو)، فرهاد اصلانی (شوهر خواهر اكبر)، افسانه چهره‌آزاد (خواهر اكبر)، بهروز مسروی، كاظم بلوچی، علی طباطبایی، شبنم مقدمي، هوشنگ حريرچيان٬ نعمت جهان‌فر٬ محمدرضا غفاری و جمشید مشایخی

کارگردان: مهدي برقعي

بازيگران: امير جعفري، سارا خوئيني‌ها، نيما شاهرخ‌شاهي، سحر قريشي٬ سياوش خيرابي، سحر زكريا، ساعد هدايتي، سعيد عراقي، محمد اميري‌مهر، عليرضا طالبي، نيلوفر دوستي، حسين اميني، محمد مرادي، فاطمه درستكار، سپيده عنايتي، نازنين رحيمي، فاطمه عسگري

چند سالي است که به نظرم موج جديدي در فيلمنامه‌ها و متون سريال‌هاي تلويزيوني آغاز شده که بدون آنکه بخواهيم يا شايد بدانيم، با اقبال و استقبال مخاطب روبه‌رو بوده است. همين موج در حال رسوخ به سينماي ايران است و يا حالتي بيناذهني ميان کارگردانان سينما و تلويزيون به وجود آمده است. فيلم‌ها و برنامه‌هايي که طنز بوده و مخاطب هم بي‌آنکه بداند، مي‌خندد؛ اما به چه چيز يا به چه کسي؟ خاصه آنکه به طور عمومي در جامعه ما گفته‌اند و جا انداخته‌اند که شاد نيستيم و جامعه شادي نداريم.